Bekeert u!

Handelingen 3:19  Betert u dan, en bekeert u, opdat uw zonden mogen uitgewist worden; wanneer de tijden der verkoeling zullen gekomen zijn van het aangezicht des Heeren.

Gisteravond een gesprek gehad met iemand uit de Gereformeerde Gemeente in Nederland over een aanstaande belijdenis. Ze vertelde dat ze samen met de andere catechisanten overhoord is over een aantal vragen en antwoorden die ze uit haar hoofd heeft moeten leren, waarop mijn vraag aan haar was of er tijdens de catechisatie en gesprekken met de dominee ook werd gesproken over het persoonlijk geloof? Dat leek mij namelijk een stuk belangrijker dan het memoriseren van een stuk tekst. Ze vertelde dat het wel ter sprake werd gebracht, maar dat niemand echt de vrijmoedigheid had om iets er over te zeggen, en toen zei ze iets dat mij erg opviel – ze zei dat ze, hoewel ze wel bepaalde indrukken had, van zichzelf niet kon zeggen dat ze bekeert was.
En dat zette me aan het denken over het woord bekering.. Zoals ze het zei leek het alsof het iets was wat haar moest overkomen – ze moest bekeerd worden – maar laat de Bijbel niet luid en duidelijk de opdracht horen tot bekering als iets wat de mens moet doen?

Ik ben bang dat veel van mijn (hyper) calvinistische broeders en zusters mij zullen betichten van arminianisme (zo genoemd naar Jacobus Arminius: https://nl.wikipedia.org/wiki/Jacobus_Arminius) als ik zeg dat we de opdracht tot bekering (en vele andere oproepen) in de Bijbel moeten laten staan. Ik ben bang dat veel van het leven en de kracht van het Evangelie is verloren gegaan door het met een al te calvinistisch gekleurde bril interpreteren van de Schrift, zonder daarbij nog recht te doen aan het spanningsveld tussen Gods Soevereiniteit, de menselijke verantwoordelijkheid en het appel dat Gods Woord doet op de mens.

Zomaar een paar voorbeelden uit de Schrift:

Mattheüs 11:28 Komt herwaarts tot Mij, allen die vermoeid en belast zijt, en Ik zal u rust geven.

Mattheüs 7:7-8 Bidt, en u zal gegeven worden; zoekt, en gij zult vinden; klopt, en u zal opengedaan worden. Want een iegelijk, die bidt, die ontvangt; en die zoekt, die vindt; en die klopt, dien zal opengedaan worden.

Openbaring 22:17 En de Geest en de bruid zeggen: Kom! En die het hoort, zegge: Kom! En die dorst heeft, kome; en die wil, neme het water des levens om niet.

Markus 1:15 En zeggende: De tijd is vervuld, en het Koninkrijk Gods nabij gekomen; bekeert u, en gelooft het Evangelie.

Als God in plaats van ‘Bekeert u’, had willen zeggen ‘U moet bekeert worden’, zou Hij dat dan niet hebben kunnen doen? Ik ben bang dat deze manier van interpretatie het verdraaien is van wat de Schrift ons in alle eenvoud leert.

In Jezus’ tijd waren er ook Schriftgeleerden en Farizeeën die precies wisten wat Gods Woord leerde en hoe de Christus zou komen. Maar het bleek toch anders te zijn dan wat ze hadden verwacht, en in plaats van Hem aan te nemen verwierpen ze Hem omdat Hij niet klopte in het plaatje wat ze hadden van de Messias.

Johannes 7:26-27 En ziet, Hij spreekt vrijmoediglijk, en zij zeggen Hem niets. Zouden nu wel de oversten waarlijk weten, dat Deze waarlijk is de Christus? Doch van Dezen weten wij, van waar Hij is; maar de Christus, wanneer Hij komen zal, zo zal niemand weten, van waar Hij is.

Soms lijkt de theologie een poging om alle dingen uit te kunnen leggen terwijl we ons beter nederig kunnen buigen voor de Schrift en de Heere Die hem ons gegeven heeft. Ook als sommige dingen, zoals Gods Soevereiniteit en de menselijke verantwoordelijkheid, tegenstrijdig lijken.

Aan beide kanten van de weg zijn er valkuilen, maar laten we het Evangelie voluit durven naspreken in de roep tot zondaren om te komen en het water des levens te nemen om niet. Dat is Gods vrije genade die Hij in Jezus Christus wil schenken aan verloren mensen. Zoals Ezechiël ons al leert heeft Hij geen lust in de dood van de goddeloze – en opnieuw klinkt daar de oproep: Bekeert u, bekeert u, want waarom zoudt gij sterven?!

Ezechiel 33:11 Zeg tot hen: Zo waarachtig als Ik leef, spreekt de Heere HEERE, zo Ik lust heb in den dood des goddelozen! maar daarin heb Ik lust, dat de goddeloze zich bekere van zijn weg en leve. Bekeert u, bekeert u van uw boze wegen, want waarom zoudt gij sterven, o huis Israëls?

Advertenties

Een gedachte over “Bekeert u!

  1. Aritha Vermeulen zegt:

    Ik las dit gisteren en wilde er op reageren maar wist niet hoe. Het roept bij mij best wat herinneringen op. En ik heb besloten er zelf over te schrijven. Misschien volgende maand als ik er de kans voor krijg. Dank je wel voor deze mooie post.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s